මි ළඟ මහා චන්දයෙන් පසු කුමක් වේද?

            දේශපාලනය ගැන උනන්දුවක් දක්වන අයගේ සිත්වල නිතර හොල්මන් කරන  එක් ප්‍රධාන  ප්‍රශ්නයක් වන්නේ තමන්ගේ  පක්ෂයෙන් සහ ප්‍රතිවාදී පක්ෂයෙන්  ඉදිරිපත් කරන  ජනාධිපති අපේක්ෂකයා වන්නේ කවුරුද යන්නය .

මහින්ද පාක්ෂිකයෝ ගෝටා එනතුරු දත කට මැදගෙන බලාසිටින අතර එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයෝ තුනකට බෙදී රනිල් , සජිත් සහ කරු මුරුංගා අත්තට උස්සා තබමින් තම තම ගැලවුම් කාරයා එනතුරු හුස්ම නොගෙන බලාගෙන සිටිති . ඒ අතර ශ්‍රීලනිප නායකයෝ කෙසේ හෝ සිරිසේන යලි ජනාධිපති කරවා ගැනීමේ දොළ දුකෙන් පසුවෙති .

      ඇත්තටම ඉහත සඳහන් අයගෙන් කවුරු හෝ මීළඟ ජනාධිපති වුවහොත් ශ්‍රී සෞභාග්‍යය දෙවුන්දර තුඩුවේ සිට පේදුරුතුඩුව දක්වා පහල වෙනු ඇත්ද ?

ඒ පිළිබඳව හරි හමං වැටහීමක් ඇති කරගැනීමට නම් ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකේ නළුවන්ගේ පැටිකිරි යන්තන් හෝ අතපතගා බැලිය යුතුය .

1977 ජේ ආර් ජයවර්ධන මහතා බලයට ඒමට පෙර මන්ත්‍රීවරුන්ට ආණ්ඩුව කාර් දුන්නේ නැත බාර් ලයිසන් දුන්නේ නැත ආණ්ඩුවේ කොන්ත්‍රාත් කරන්නට දුන්නේ නැත .ආණ්ඩුවට සම්බන්ධ ආයතන සමග ව්‍යාපාර කරන්නට දුන්නේ නැත එසේ කොට අසුවූ අයට සිදුවුයේ උසාවිය නියෝගයට කීකරුව ගෙදර යන්නටය .

77 ට පෙර ආණ්ඩුවේ වාහන දුන්නේ ඇමති වරුන්ට සහ උප ඇමතිවරුන්ට පමණි .ඇමති කම අහිමි වූ විට වාහන ආපසු ආණ්ඩුවට භාර දිය යුතු විය.

ජේ.ආර් බලයට පැමිණි සියල්ල කන පිට හැරවීය . බදු රහිත වාහන මන්ත්‍රීවරුන්ට දීම ඇරඹුවේ ඔහුය .

එදා සිට මන්ත්රිවරු ඇමතිවරු අගමැතිවරු ජනාධිපතිවරු තමන්ගේ සාක්කු පුරවා ගැනීමට බලය යොදාගත්හ .

වික්ටර් අයිවන්ට අනුව හොඳ මුහුදු වෙරලක් තිබෙන තැනක, පියකරු ජලාසයක් තියෙන තැනක තිබෙන නිවාඩු නිකේතන වල අයිතිකරුවන් මන්ත්‍රීවරු වෙති ඔහු තව දුරටත් කි පරිදි මන්ත්‍රී වැටුප මෙන් දහස් ගුණයක් වෙනත් ව්‍යාපාර වලින් ඔවුහු මුදල් උපයති.

එය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට පමණක් සිමා වී නැත පක්ෂ භේදාකින් තොරව බොහෝ පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරු රාජ්‍ය බලය තම මල්ල පුරවා ගැනීම සඳහා යොදා ගනිති.

නගර සභා , ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රීවරුද තම ගුරුන්නාන්සේලා අනුගමනය කරති . ප්‍රදේශයේ කොන්ත්‍රාත් වලින් කොටහක් ඔවුන් ලබාගන්නා අතර බලයේ සිටින ආණ්ඩුව තම ප්‍රාදේශීය සභා නාගරික සභා මන්ත්‍රීවරුන්ට තව ටිකක් යටි මඩි ගසා ගැනීමට අමතර මාර්ග සපයා දෙති. විශේෂයෙන්ම මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සිය පාලන සමයෙදී ඔහුගේ පක්ෂයේ අයට රජයේ සම්පත් හොරකම් කිරීමට දොරවල් අර දුන්නේය .ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රීවරු විශාල පිරිසක් 2015 පැරදුන දා සිටම ඔහුගේ රෙදි හෝදන්නේ ඒ නිසාය .

ගැහිලි එතනින් නවතින්නේ නැත. රජයේ ඉහල නිලධාරීන්ගේ සිට පහල නිලධාරින් දක්වා බහුතරය ගැහැලි වල නිරත වී සිටිති. ජනාධිපති කාර්යාලයේ ප්‍රධාන නිලධාරියා ඉන්දියානු සමාගමකින් රු.කෝටි සීයක අල්ලසක් ඉල්ලා ඉන් කොටසක් ගනිද්දී අල්ලස් නිලධාරීන් විසින් අල්ලා ගත්තේ නම් අනෙකුත් නිලධාරීන් ගැන අමුතුවෙන් කිව යුතුද ?

යුද්ධ සමයේ හමුදාවේ ඇතැම් ඉහල නිලධාරීන් කසි කබල් තුවක්කු ගෙන්වා යටි මඩි ගැසූ හැටි මාධ්‍යවේදී ඉක්බාල් අතාස් මහතා දිගින් දිගට ඒ කාලයේ ලීවේය. ගෝටා යුධ ගුවන් යානා ගෙන්වා ඩොලර් තොග ගණනින් ගැසූ හැටි ලියා ලසන්ත වික්‍රමතුංග ට ජිවිතයෙන් සමු ගන්නට සිදුවිය.

පහල නිලධාරීන් ඊට වෙනස් නැත. පගාවක් නොදී රියදුරු බලපත්‍රයක් ලබා ගත නොහැක . ගංවතුරෙන් ඉඩෝරයෙන් පිඩා විඳින අන්ත අසරණයන්ට බෙදාදීමට ආණ්ඩුවෙන්ද මහජනයාගෙන්ද ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලවලට ලැබෙන හාල් සිනි පිටි දත්බෙහෙත් ආදියෙන් පවා කොටසක් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ සැහෙන නිලධාරීන් පිරිසක් තම තමන්ගේ නිවෙස් වෙත ගෙනියන අතර ඉතුරු කොටස ග්‍රාම සේවා නිලධාරීන් වෙත භාර දුන් පසු ඉන් කොටසක් ඔවුන්ද රහසිගතව තම නිවසට ගෙනයති .

ඉහලම දේශපාලකයාගේ සිට පහලම දේශපාලකයා දක්වාත් ඉහලම නිලධාරියාගේ සිට පහලම නිලධාරියා දක්වාත් දුෂණය පිරි ඉතිරි පැතිරී ගොස් තිබෙන්නේ එසේය.

එබැවින් එකම අසුචි ගොඩක් අවට පත්ව ඇති ශ්‍රී ලංකා ,පොහොට්ටු , යුඑන්පි දේශපාලන පක්ෂ වල අයෙකු ඉදිරි කාලයේදී ජනාධිපති කිරීමෙන් හෝ ඔවුන්ගේ ආණ්ඩුවක් නැවත පිහිටුවීමෙන් හෝ දුෂණය අහෝසි කොට රට සමුර්ධිමත් වෙතැයි ඔබ සිතනවාද?

එසේ සිතන අය සිටිය යුත්තේ ගෙවල් වල නොව අංගොඩ මානසික රෝහලේය.